Bilgi Köşesi · 16 Haziran 2017
Özel Öğrenme Güçlüğü, normal ya da normalin üzerinde zekaya sahip bireylerin; dinleme, konuşma, okuma, yazma, akıl yürütme ve matematik becerilerinden bir veya birkaçında beklenenden belirgin biçimde geri kalmasıdır. Zeka düzeyiyle akademik performans arasındaki bu fark, öğrenme güçlüğünün temel özelliğidir.
En sık görülen türler; okuma alanındaki güçlük (disleksi), yazılı anlatım güçlüğü (disgrafi) ve matematik becerilerindeki güçlüktür (diskalkuli). Bir çocukta bu güçlükler tek tek görülebileceği gibi bir arada da bulunabilir.
Harfleri ve sesleri karıştırma, okurken atlama veya yavaş okuma, yazıda sık hata, sayılarla işlem yapmada zorlanma, yön-zaman kavramlarında karışıklık ve verilen yönergeleri sırayla uygulamada güçlük öğrenme güçlüğünün belirtileri arasındadır. Bu çocuklar tembel veya isteksiz değildir; farklı bir öğrenme yoluna ihtiyaç duyarlar.
Özel öğrenme güçlüğü olan öğrenciler, güçlü oldukları yönlerden yararlanan bireysel destek programlarıyla başarıya ulaşır. Çok duyulu öğretim yöntemleri, küçük adımlarla ilerleme, ek süre ve olumlu geri bildirim öğrencinin özgüvenini ve akademik gelişimini destekler. Erken tanı ve uygun eğitim, ilerideki başarı için büyük önem taşır.